Terwijl hun belagers vrij en onbekommerd rondlopen, gaan Joodse/Israëlische docenten en studenten van de Radboud Universiteit onverminderd gebukt onder een angstcultuur, vertelt student Adam in een vraaggesprek. Daaraan verandert het recente rapport van de Taskforce Antisemitismebestrijding blijkbaar totaal niets. Sterker nog Alexandra van Huffelen, voorzitter van het College van Bestuur van de Radboud Universiteit, pronkt met de dikke 8 die de eigen studenten hun academie geven. Zou zij zich ook afvragen welk cijfer Joodse academici de Radboud Universiteit toekennen?!
Hoe beoordeelt u het recente rapport van de Taskforce Antisemitismebestrijding?
Adam: Het rapport bevestigt de gevoelens die wij als Joodse en Israëlische studenten al sinds de dag na 7 oktober hebben. Voor ons was het vooral een onderstreping van de ernstige gevoelens van onveiligheid die er elke dag op de campus worden ervaren. We hopen dat de politiek dit rapport serieus neemt en ook zelf met maatregelen komt, want er is gebleken dat de bestuurders van universiteiten dit vooral links laten liggen.
De titel daarvan luidt: “Gevangen in Vrijheden”. Had dat gelet op de ervaringen van de Joodse/Israëlische docenten/studenten niet veeleer “Beroofd van Vrijheden” moeten heten?
Adam: Ik denk dat de huidige naam en de genoemde aanpassing onvoldoende recht doen aan de situatie. Het rapport zou beter “Slachtoffers van Hamas-propaganda” kunnen heten. Het is werkelijk waar ongekend dat studenten die niks te maken hebben met de oorlogsvoering van Israël of überhaupt met de staat Israël zo erg het slachtoffer zijn geworden van deze haat. Ik heb nog nooit gehoord dat Russische studenten ‘geweerd’ zouden moeten worden van de campus, of dat de universiteit zich tegen het geweld van de Iraanse regering zou moeten uitspreken.
Niks van deze situatie heeft te maken met ‘academische vrijheid’ (wat vrijheid voor de keuze van onderzoeksonderwerpen is), maar met een tsunami van antisemitisme die is vrijgekomen samen met de Hamas-aanval op 7 oktober. Vergeet niet, Hamas heeft fysiek de strijd verloren, maar met haar massale mediacampagnes van haat heeft ze de propagandaoorlog gewonnen lijkt het wel. Daarom zijn wij het slachtoffer van de Hamas-propaganda.
Een delegatie Joodse/Israëlische studenten van de Radboud Universiteit sprak onlangs met de rector magnificus over het rapport “Gevangen in Vrijheden”. Wat leverde dit (zoveelste) gesprek met de universiteitsleiding concreet op?
Adam: Hier kan ik heel kort over zijn, het leverde totaal niets op. Zoals vaker vinden de universiteitsbestuurders het erg jammer en vervelend dat wij ons zo voelen, maar hebben ze geen voorstellen gedaan om concreet ons gevoel van onveiligheid ook maar ietwat te repareren.
Hoe zou u de huidige situatie op de campus van de Radboud Universiteit voor Joodse/Israëlische docenten/studenten willen kenschetsen?
Adam: Op dit moment is de situatie in Gaza godzijdank veel minder heftig, de grote protesten die wekelijks plaatsvonden heb ik sinds een paar weken gelukkig niet meer voorbij zien komen. Waar ik wel nog steeds dagelijks mee geconfronteerd word, zijn stickers die echt overal geplakt zijn. Het gaat van leuzen als ‘from the river to the sea’ tot Arabische oproepen tot ‘intifada’ en Hamas-symbolen.
Hoewel het natuurlijk voor de fysieke veiligheid beter aanvoelt dat de demonstraties zijn afgenomen, blijven diezelfde mensen nog elke dag rondlopen. Het is daarom te gevaarlijk geworden voor veel van mijn medestudenten en docenten, die ook Joods/Israëlisch, zijn om te vertellen waar ze vandaan komen.
Bij één docent uit de groep was het zelfs zo ernstig dat mensen hem vertelden niet te willen samenwerken omdat ze bang waren voor mogelijke repercussies indien andere collega’s daarachter zouden komen. Dit is typerend voor de angstcultuur die er heerst onder ons als groep. We worden niet alleen buitengesloten en antisemitisch bejegend door de Israël-haters, zelfs de meer gematigde mensen staan steeds minder vaak voor ons op. Als iemand die familie in Europa had tijdens de Holocaust, is het ontzettend pijnlijk om de gelijkenissen van toen te zien met deze uitsluitingen.
Welke (fysieke/psychische) gevolgen dragen zij mee van het ongebreidelde pro-Palestijnse activisme? Per slot van rekening zijn de activisten bepaald niet verdwenen op de campus.
Adam: Het meest droevige is dat precies dezelfde mensen die voor de afbraak van universiteitsgebouwen hebben gezorgd, vrij rondlopen en weten dat wanneer iets hun niet bevalt of het conflict weer oplaait, ze gewoon opnieuw de tent kunnen afbreken.
De universiteit heeft niet alleen gefaald in haar missie van een veilige plek creëren voor iedereen (en in het bijzonder de Joodse studenten), zij heeft ook compleet geen aandacht gegeven aan het ‘opvoeden’ van de relschoppers. Waar is de universiteit in haar educatieve rol? Waar is de universiteit om antisemitisme en antizionisme te veroordelen? Het is al 2,5 jaar muisstil over dit onderwerp, en deze destructieve stilte draagt bij aan de eerdergenoemde angstcultuur die onder onze groep heerst.
Welke primaire doelen streeft de groep van Joodse/Israëlische docenten/studenten voor de komende tijd na op de Radboud Universiteit?
Adam: De komende tijd is het belangrijk dat we ondanks het afnemen van de intensiteit van het conflict bezig blijven met het omkeren van alle schade die is aangericht. Het minimale wat de universiteit kan doen om ons te steunen is een duidelijk statement uit te brengen waarin ze antisemitisme volledig veroordeelt, en concrete maatregelen treft om dit te verminderen. Een cursus ‘hoe herken ik antisemitisme en wat doe ik ertegen’ voor alle docenten behoort ook tot het minimale wat de universiteit zou moeten doen. Helaas heeft het tot nu toe nog niks opgeleverd om hiervoor te vragen, we hopen dan ook dat verdere politieke druk dit kan bevorderen.
Het statement dat werd uitgebracht door CvB voorzitter Alexandra van Huffelen kenmerkt de uitdaging waar we voor staan. Door te zeggen dat ondanks het rapport over antisemitisme op universiteiten, studenten de universiteit nog met een dikke 8 beoordelen, laat de universiteit blijken hoe weinig de bescherming van een kwetsbare minderheid als de Joodse studenten haar prioriteit is. Hier is veel werk aan de winkel, en samen met de nieuw aangestelde vertrouwenspersonen voor Joodse studenten gaan we kijken op welke manier zij hun nieuwe rol vormgeven. Voor nu is dit onze beste optie, en we houden ons hart vast voor de toekomst.
Bestaat er eigenlijk wel een Joodse nationale coördinatie qua aanpak van de academische problemen?
Adam: Op dit moment is er een organisatie, genaamd het NJSO – Nederlands Joods StudentenOverleg, die zich bezighoudt met de belangenbehartiging van de Joodse studenten in Nederland. Tot op heden is nog niet gebleken dat zij publiekelijk veel impact heeft gehad. Dit komt waarschijnlijk door een gebrek aan bereik. Ik denk dat het beter is dat het CJO (Centraal Joods Overleg) dat op dit moment al een groter bereik heeft, een eigen studententak opricht of het NJSO hierin meeneemt. Op die manier worden de Joodse studenten met een groter bereik vertegenwoordigd, wat ook in de politiek meer invloed kan hebben.
U hebt ook oog voor de Iraanse factor in academisch Nederland. Zou u uw zorgen daarover willen uiteenzetten.
Link naar het artikel: https://www.jpost.com/international/article-857809
Adam: In een artikel van de Jerusalem Post uit 2025 werd beschreven hoe de invloed van Iran in Engeland tot aan het politieke en culturele domein toe aanwezig is. Er werd ook beschreven hoe leden van de Iraanse Revolutionaire Garde op Engelse universiteiten dronetechnologie helpen ontwikkelen. Deze technologie kan dan door Iran gebruikt worden voor zijn eigen gewin. Ik vrees dat het in Nederland niet heel veel anders zal zijn. Als je hoort wat de anti-Israël-demonstranten scanderen en toejuichen, dan hoor je heel veel gelijkenissen met Iraanse propaganda die ook via Hamas wordt verspreid. Ik geloof dat de invloed van Iran zeker op Europese en ook Nederlandse universiteiten veel groter is dan gedacht.
Zonder er ooit geweest te zijn roepen mensen uit de sociale wetenschappen vreselijke dingen die Israël zou doen, zonder een moment stil te staan bij de verschrikkingen van 7 oktober die zijn gepleegd. Ik kan me voorstellen dat veel van de valse verhalen waar de anti-Israël-demonstranten in geloven, verspreid worden door een groot netwerk van invloeden die Iran in Europa heeft ingebracht, net zoals in Engeland gebleken is.
Ze zouden in Nederland ook onderzoek moeten doen naar deze connecties, want ik ben bang dat met alle academische vrijheid die zo heilig is voor de demonstrerende docenten/studenten er ook hier heel veel misbruik wordt gemaakt van de vrijheid die wij als Westen zo koesteren.
De naam van student Adam is bij de redactie bekend.