Iedere dag doet Peter de Porto zijn rondje in Den Burg, op het eiland Texel. Let wel, getooid met de Israëlische vlag. Veel onbegrip, maar evengoed veel adhesie is daarbij zijn deel. ‘Verborgen Joden’ spreken hem aan, soms zelfs in het Hebreeuws. Leidraad voor de Porto is Gods stem: Neem je plaats in bij Zijn volk, het Joodse, en laat zien waar je staat in een tijd waar Jodenhaat ook in ons land volop woekert.
Zou zich (kort) aan onze lezers persoonlijk willen voorstellen?
Peter de Porto: Ik ben 81 jaar, vader van acht kinderen en opa van dertien kleinkinderen. Mijn vrouw en ik zijn tien jaar ouders van een gezinshuis van het Leger des Heils geweest. Juist in die tijd zijn onze kinderen geboren.
Ik ben eveneens werkzaam geweest in de steunverlening aan kinderen met een handicap (verstandelijk en/of lichamelijk) en hun ouders.
Bovenaan uw X-account schrijft u: groot vriend van Israël, volk en land. Graag een toelichting op deze duidelijke stellingname!
Peter de Porto: Vanuit mijn christelijk geloof heb ik altijd achter Israël gestaan. Wat dat betekent, ben ik gaan ontdekken vanaf mijn 68ste toen ik Israël echt ging bezoeken. Ik ging het land en het volk een beetje leren kennen, kreeg er ook persoonlijke vrienden. Vooral ging ik echter de Bijbel met andere ogen lezen en verstaan. Zo ontdekte ik onze plaats als christenen. Wij mogen als gelovigen geënt worden op dezelfde stam. En heb zo ongelooflijke wederzijdse vreugde ervaren.
Als groot vriend van Israël, volk en land, kun je in ons land tegenwoordig op het nodige commentaar rekenen. Ongeacht of je Joods bent of niet. Welke ervaringen hebt u tot dusverre ondervonden?
Peter de Porto: De eerste ervaring is het totale onbegrip. Dat doet mij echt pijn. Feitelijk totaal onbegrip ook van mensen heel nabij. Een echte vriend, sinds 40 jaar, die hierom geen contact meer wil, zelfs geen kaartje. Broers en zussen, vriendelijk en fijn, maar een onderling gesprek over Israël is uitgesloten. Echt taboe. Goddank, juist ook nieuwe vrienden, waarmee we echte vreugde samen delen.
Een groot vriend van Israël reist, als het even kan, naar het Beloofde Land zelf. Wat is u daarvan vooral bijgebleven?
Peter de Porto: De afgelopen jaren mocht ik Israël dertien keer bezoeken. Het wonder gezien! Het onbeschrijflijk mooie land. Zo divers als het land is ook de bevolking. Wat een gastvrijheid en vriendelijkheid als je laat zien vriend van hen te willen zijn. Ik kan daar wel uren over vertellen.
De laatste reis van 2024 (2 t/m 9 januari) heeft het meest indruk gemaakt, me diep geraakt en extra getekend. Mijn geloofsdevies is nu: Neem je plaats in naast land en volk van Israël! Samen met hun GOD. Voor de Israëlische bevolking, in het bijzonder na terreuraanval en massamoord door Hamas op 7 oktober 2023, houdt ‘neem je plaats in’ een tweede natuur in om samen te kunnen overleven.
Wij maakten die reis van 2024 om ons meeleven te betuigen. En we mochten meeleven, in de pijn delen. Ik heb die dagen zo bewust ervaren dat het die dagen mijn plaats was om naast elkaar te zitten, de pijn te voelen, het verdriet in de ogen te kijken. De boodschap die we vrijdag 5 januari tijdens de sabbatsmaaltijd meekregen, luidde: “Neem je plaats in! Hier, maar straks ook weer thuis!”
Brengt u die persoonlijke waarnemingen wellicht ook ter sprake in ontmoetingen/gesprekken met (geharnaste) critici/tegenstanders van de Joodse staat? Het gebrek aan elementaire kennis van de Israëlische samenleving is immers grosso modo ronduit stuitend.
Peter de Porto: Ik heb niet anders en ik ben niet anders. In mijn leven, werk en persoonlijk, gaat het om de ontmoeting tussen mens en mens. Meen ontdekt te hebben dat het gaat om ‘openstaan of gesloten zijn’. Kennis en waarheid zijn volkomen irrelevant voor de geslotene.
Tussen haakjes: in uw woonplaats trekt u er, getooid met de Israëlische vlag, rustig opuit. Vanwaar deze zichtbare adhesie met de Joodse staat? Welk effect beoogt u met deze publieke manifestatie van steun aan Israël? Conform uw levensmotto: geen lege woorden, maar betekenisvolle daden?!
Peter de Porto: Maart 2025 lag ik echt wakker. Van al die zogenaamde manifestaties en protesten ook bij onze universiteiten. Zelfs de katholieke in Nijmegen waar ik in de jaren vijftig nog zilverpapier voor spaarde ter ondersteuning. Wat deden wij Nederlanders? Voornamelijk stil zijn. Ik ervoer Gods stem. Laat zien waarvoor je staat, neem je plaats in.
Ik kocht een stok en een Israëlische vlag en loop nu iedere dag mijn rondje in Den Burg. Veel onbegrip, de vorm en woorden zal ik u besparen, maar ook veel dankbaarheid! Mensen die bang zijn, dat zijn er veel, maar evengoed mensen die zich bemoedigd voelen en een zucht van opluchting slaken. Ik sta dus allesbehalve alleen! Zo spreken bijvoorbeeld ‘verborgen Joden’ mij aan, soms zelfs in het Hebreeuws. Mensen die een stevige omhelzing willen of op mijn schouder tikken met de vraag “Mag ik meelopen?” Natuurlijk word ik ook gewaarschuwd. Al meerdere malen door de politie. De boodschap is dan op mezelf te passen. Hoe kan ik oppassen? Ik heb een Oppasser zeg ik dan.
Vormde het bloedbad van Hamas (7 oktober 2023) op de Israëlische burgerbevolking ook voor u een waterscheiding?
Peter de Porto: Ja en nee. De reactie van de Nederlandse bevolking hierop heeft mij gebroken en wakker geschud. Onze overheid… vreselijk, de media idem.
Alle bezwerende woorden van premier Jetten ten spijt woedt de Jodenhaat voort in Nederland. Welke oorzaken liggen volgens u aan deze onduldbare (in een democratische rechtsstaat!) situatie ten grondslag?
Peter de Porto: Excuus, maar pure, zichtbare goddeloosheid vormt onze regering. GOD is taboe. Zelfzucht en alle duisternis van de duivel regeren onze overheden. Maar ook het OM en rechters. Sinds Rutte is onze “democratische rechtsstaat” een grote bedrogshow.
In mijn ogen is het de vraag geworden of je nog gewetensvol mee kunt doen aan verkiezingen. Er wordt een spel gespeeld dat democratie suggereert. Houd je dit door mee te doen niet in stand?
Hoe beoordeelt u als christen de houding van christelijke partijen en evengoed kerken in deze zorgwekkende toestand van publiek antisemitisme?
Peter de Porto: Christelijke partijen? Alleen de SGP zou ik zo nog durven duiden.
Welke urgente boodschap hebt u voor onze bestuurders en burgers?
Peter de Porto: Laten we het niet onduidelijk of ingewikkeld maken: bekering. Bekering als de stad Nineve in de Bijbel, ten tijde van de profeet Jona.