“God heeft mij al vele jaren geleden een diepe liefde voor het Joodse volk gegeven” – in gesprek met ds. Alfons van Vliet, medeorganisator van gebedsbijeenkomst voor Israël

Gepubliceerd op 16 maart 2026 om 10:41

Samen met collega ds. Arenda Haasnoot staat ds. Alfons van Vliet letterlijk en figuurlijk op de bres voor “onopgeefbare verbondenheid met het volk Israël” binnen de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). Daartoe organiseren zij in navolging van een eerdere gebedsbijeenkomst (juli 2025) deze opnieuw op vrijdag 20 maart 2026 om 10.30 uur bij het dienstencentrum van de PKN, Joseph Haydnlaan 2A te Utrecht. Er zal dan ook een schriftelijke verklaring worden afgegeven bij de PKN. In een interview licht ds. Alfons van Vliet de doelstellingen van de gebedsbijeenkomst toe.

 

Zou u zich kort aan onze lezers willen voorstellen?

Ds. Alfons van Vliet: Ik ben – na mijn studie aan de Theologische Universiteit in Apeldoorn - sinds 1990 predikant, eerst binnen de Gereformeerde Kerken, later PKN. Ik ben 65 jaar oud, zeer gelukkig getrouwd, vader van zes kinderen en zeer dankbaar ook voor de ondertussen al 18 kleinkinderen. God heeft mij al vele jaren geleden een diepe liefde voor het Joodse volk gegeven.

 

Samen met uw collega ds. Arenda Haasnoot organiseert u op vrijdag 20 maart om 10.30 uur bij het Dienstencentrum van de PKN in Utrecht een gebedsbijeenkomst.

Met welk doel precies?

Ds. Alfons van Vliet - Wij hopen en bidden dat de Protestantse Kerk in Nederland, het grootste protestantse kerkgenootschap van ons land, onverkort blijft staan achter wat staat in Artikel 1 van de Kerkorde: “De kerk is geroepen gestalte te geven aan haar onopgeefbare verbondenheid met het volk Israël.” En dat de PKN -die op haar website heeft staan dat het aan het Joodse volk zélf is om te bepalen hoe het “het volk Israël” verstaat, waarbij ook nadrukkelijk de staat Israël in beeld komt- voluit blijft staan achter wat hier verwoord is en dat de “onopgeefbare verbondenheid” zich dus ook uitstrekt tot het thuisland van het Joodse volk, het huidige land Israël, en niet alleen tot de bevolking ervan. 

We hopen en bidden ook dat de PKN alle vormen van vervangingstheologie afwijst en dat elke vorm van antisemitisme wordt bestreden, binnen en buiten de kerk.

Wij hopen en bidden dat de PKN de Bijbelse benamingen gaat gebruiken voor de omstreden gebieden: Judea, Samaria en Gaza, en niet zoals zij tot op heden doet: “de Westbank” of “Palestina”.

We bidden ook dat de PKN zich niet verbindt met organisaties en bewegingen die Israël vals beschuldigen, zoals de beschuldiging van het plegen van genocide in Gaza, en dat de PKN deze verbindingen verbreekt waar deze al bestaan.

We bidden dat de PKN duidelijk zal uitspreken dat waar het “internationale recht” stelt dat Israëlische nederzettingen in Judea en Samaria (de “Westbank”) onwettig zijn, God in Zijn Woord zegt dat deze gebieden aan het Joodse volk toebehoren en dat deze nederzettingen in Bijbels opzicht dan ook niet illegaal zijn en dat daarom de bewoners van deze nederzettingen in Bijbels opzicht ook geen kolonisten zijn, maar rechtmatige bewoners van het land.

En trouwens, volgens het internationale rechtsprincipe “uti possidetis juris” heeft Israël wel degelijk recht op deze gebieden, iedere rechtsgeleerde zal dat moeten toegeven.

En tenslotte bidden we dat de PKN zal uitspreken dat zij op grond van het Woord van God tegen elke “twee statenoplossing” is waarbij Judea, Samaria en het Bijbelse Jeruzalem (Oost-Jeruzalem) niet aan het Joodse volk zouden worden toegewezen.

 

U zal dan ook een schriftelijke verklaring afgeven aan de PKN.

Welke inhoudelijke punten bevat die? Vraagt u soms tegelijk om een nader gesprek daarover?

Ds. Alfons van Vliet: Deze verklaring zal de (gebeds)punten bevatten die hierboven verwoord zijn en zeker zullen we (opnieuw) om een gesprek hierover vragen. 

Welke reacties van dominees en leden van de PKN ontving u tot dusverre op het initiatief van de gebedsbijeenkomst?

Ds. Alfons van Vliet: Alleen maar positieve, zowel persoonlijk als via de social media.

Exact op dezelfde datum van de gebedsbijeenkomst en op dezelfde locatie is inmiddels ook een nieuwe “rodelijndemonstratie” aangekondigd.

Hoe duidt u dat? Een samenloop van omstandigheden?

Ds. Alfons van Vliet: Nee, dit is geen samenloop van omstandigheden. Zodra we hoorden dat deze demonstratie gehouden zou worden, besloten we om net als vorig jaar juli een gebedsbijeenkomst te houden.

En passant stelt het kerkelijke kamp van de “rodelijndemonstratie” zich achter de Palestijnse predikant dr. Munther Isaac op, die de Joodse staat Israël van “genocide” op de Palestijnen in Gaza beschuldigt en de PKN van “medeplichtigheid”.

Het recente bezoek van een PKN-delegatie met scriba dr. C.M.A. van Ekris aan Israël en Palestijns gebied sorteert blijkbaar een averechts effect, keert zich als een boemerang tegen de PKN. Graag uw commentaar!

Ds. Alfons van Vliet: Of dit bezoek zich als een boemerang tegen de PKN keert, weten we niet. Dr. Ekris heeft volgens eigen zeggen geprobeerd om er een evenwichtig bezoek van te maken en dat geloven we dan ook.

Maar dat – zoals u verwoordt – het kerkelijk kamp van de “rodelijndemonstratie” zich achter dr. Munther schaart, die inderdaad de Joodse staat van genocide in Gaza beschuldigt, is dieptriest. Immers is voor iedereen, die objectief kijkt naar hoe het Israëlische leger sinds 7 oktober 2023 (de dag waarop Hamas de oorlog startte met het vreselijke bloedbad en de ontvoering van honderden burgers) de oorlog tegen Hamas heeft gevoerd, duidelijk dat er geen sprake is van genocide. Integendeel. In iedere vergelijkbare oorlog zijn er veel meer burgerslachtoffers gevallen, zeker wanneer je deze aantallen afzet tegen het aantal terroristen dat gedood is, terwijl deze laatsten nota bene ook nog eens de burgers van Gaza als menselijk schild gebruikten!

Dus de beschuldiging van genocide, die nu al zolang rondwaart, is schandelijk, en de poging van deze PKN’ers (waaronder dus ook predikanten!) om te proberen het bestuur van de PKN en de gehele kerk daarin mee te krijgen, is zeer verwerpelijk en zal hopelijk (opnieuw) niet slagen.